W modelach makroekonomicznych bardzo ważną charakterystyką wpływającą na stopień skomplikowania modelu pozostaje uwzględnienie różnorodności konsumentów (w języku akademików: heterogeniczności agentów), a więc np. ich preferencji, awersji do ryzyka, ról na rynku, wykształcenia, dochodów czy majątku. Rozwój narzędzi informatycznych i mocy obliczeniowych komputerów sprawił, że nie musimy już „zaokrąglać” konsumenta, który zamieszkuje nasze światy. Bo uśrednianie i koncepcja agenta reprezentatywnego prowadziła do konieczności poprawiania modeli, gdyż nie wytrzymywały one próby czasu.
Dirk Krueger (Uniwersytet Pensylwanii), Kurt Mitman (szwedzki Institutet för internationell ekonomi) i Fabrizio Perri (Fed w Minneapolis) zbadali potencjalny wpływ zróżnicowania dochodowo -majątkowego konsumentów na przebieg cyklu gospodarczego; nawet szerzej – na szybkość dostosowania się gospodarki do nowych realiów po pewnym szoku, takim jak np. kryzys finansowy lat 2007–2008. Naukowcy wykorzystali dane z Panelowego Badania Dynamiki Dochodów (PSID), dotyczącego zarobków, dochodów, konsumpcji i majątku mieszkańców USA, i eksperymentowali z różnymi wersjami modelu cyklu koniunkturalnego, aby uzyskane wyniki były jak najbliższe rzeczywistości. W ich schemacie konsumenci (agenci) byli mocno zróżnicowani, lecz nie „uśrednieni”. Krueger, Mitman i Perri dowodzą, że kluczowa w odpowiedzi na ich pytanie część rozkładu dochodów i bogactwa to gospodarstwa domowe bez istotnego majątku netto z relatywnie niskimi dochodami (zarobkami). Zmniejszenie konsumpcji w tej grupie na początku recesji generuje znacznie większy spadek konsumpcji ogółem niż w reprezentatywnej (z uśrednionymi konsumentami) wersji modelu wzrostu gospodarstw domowych. Autorzy argumentują, że mechanizmem leżącym u podstaw tego wyniku są zwiększone oszczędności, które czynią te gospodarstwa na wypadek podwyższonego ryzyka bezrobocia, co utrudnia szybkie wyjście z recesji gospodarce jako całości.