statystyki

Walka z marnowaniem żywności: W marcu w życie wejdą też przepisy o karach

autor: Krzysztof Gołębiewski11.02.2020, 10:04; Aktualizacja: 11.02.2020, 10:06
sklep, market, hipermarket, zakupy, handel

18 lutego minie termin, do którego sprzedawcy żywności prowadzący placówki powyżej 400 mkw. powinni podpisać umowy z organizacjami pozarządowymi dotyczące nieodpłatnego przekazywania jedzenia.źródło: ShutterStock

Czas podpisać z organizacjami pozarządowymi umowy o nieodpłatnym przekazywaniu produktów żywnościowych. Sprzedawcy, którzy prowadzą sklepy i hurtownie o powierzchni większej niż 400 mkw., mają na to czas tylko do 18 lutego. Jeżeli tego nie zrobią, od 1 marca mogą zapłacić kary

Ustawa z 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności (Dz.U. z 2019 r. poz. 1680; dalej: u.p.m.ż.) nałożyła na przedsiębiorców prowadzących sprzedaż artykułów spożywczych liczne obowiązki. Cel, jaki postawił sobie ustawodawca, to stworzenie systemu nieodpłatnego przekazywania nieprzydatnych produktów żywnościowych (tj. takich, którym upływa termin ważności lub data minimalnej trwałości lub które mają wady wyglądu/opakowań), przy zachowaniu już wcześniej funkcjonujących ulg podatkowych w tym zakresie. Wszystko po to, by doprowadzić do zmniejszenia ilości jedzenia, które jest wyrzucane przez sklepy na śmietnik – i tym samym przeciwdziałać negatywnym skutkom społecznym, środowiskowym i gospodarczym związanym z tym zjawiskiem

Choć sama ustawa weszła w życie 18 września 2019 r., to na przygotowania do realizacji części obowiązków ustawodawca dał przedsiębiorcom nieco czasu. Ten okres dla niektórych przedsiębiorców właśnie dobiega końca. Między innymi już za kilka dni, 18 lutego, minie termin, do którego sprzedawcy żywności, przedsiębiorcy prowadzących placówki o powierzchni sprzedaży powyżej 400 mkw., powinni podpisać umowy z organizacjami pozarządowymi dotyczące nieodpłatnego przekazywania jedzenia. Od 1 marca będą zaś mogły rozpocząć się kontrole dotyczące wykonania tego obowiązku.

Ponieważ przepisy nadal budzą liczne wątpliwości, poniżej odpowiadamy na wybrane pytania.

obowiązki

Kogo dotyczą nowe przepisy?

Zgodnie z art. 2 pkt 3 u.p.m.ż. podmiotami, na które bezpośrednio oddziałują jej przepisy, są sprzedawcy żywności. Tych zaś rozumie się jako przedsiębiorców prowadzących sklepy lub hurtownie o powierzchni sprzedaży powyżej 250 mkw., w których przychody ze sprzedaży żywności stanowią co najmniej 50 proc. przychodów ze sprzedaży wszystkich towarów. Przy czym powyższa zasada została wyłączona w art. 17 u.p.m.ż., wprowadzającym swoiste przepisy przejściowe. Mianowicie zaznaczono, że w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy przez sprzedawców żywności należy rozumieć przedsiębiorców prowadzących działalność w jednostce handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 400 mkw., w której przychody ze sprzedaży żywności stanowią co najmniej 50 proc. przychodów ze sprzedaży wszystkich towarów.

Powyższe oznacza zatem, że od 18 września 2019 r. do 18 września 2021 r. wszelkie obowiązki wynikające z ustawy muszą realizować wyłącznie przedsiębiorcy prowadzący sklepy lub hurtownie, których powierzchnia sprzedaży przekracza 400 mkw. Pozostali zobowiązani – dopiero po tym terminie.

Przykład 1

Artykuły spożywcze nie dominują

Przedsiębiorca prowadzi sklep osiedlowy o powierzchni sprzedaży 300 kw. Przychód z handlu jedzeniem stanowi tylko 30 proc. przychodu ze sprzedaży wszystkich towarów.

Taki przedsiębiorca nie musi zawierać umowy z organizacją pozarządową na nieodpłatne przekazywanie żywności nieprzeznaczonej do sprzedaży. Podmiotami, na które bezpośrednio oddziałują przepisy u.p.m.ż., są sprzedawcy, prowadzący sklepy lub hurtownie o powierzchni sprzedaży powyżej 250 mkw., w których przychody ze sprzedaży żywności stanowią co najmniej 50 proc. przychodów ze sprzedaży wszystkich towarów.

Przykład 2

Mała skala

Przedsiębiorca prowadzi kiosk o powierzchni sprzedaży 50 mkw., w którym sprzedaje wyłącznie warzywa i owoce.

Nie musi zawierać umowy z organizacją pozarządową. Chociaż przychody pochodzą w całości ze sprzedaży żywności, to przedsiębiorcy przepisy ustawy nie obowiązują, ponieważ powierzchnia lokalu mieści się poniżej limitu powierzchni punktu sprzedaży.

Czy należy brać pod uwagę powierzchnię wszystkich sklepów sieci, czy liczy się powierzchnia każdego z osobna?

Wskazane wymagania dotyczą jednego punktu sprzedaży. Zatem w przypadku gdy przedsiębiorca ma więcej niż jeden punkt sprzedaży, opisane kryteria warunkujące związanie przepisami ustawy stosuje się odrębnie dla każdego z nich.

Przykład 3

Sieć niewielkich placówek

Przedsiębiorca ma cztery sklepy spożywcze o łącznej powierzchni ponad 400 mkw. Poszczególne placówki liczą: 150 mkw., 120 mkw., 100 mkw. i 80 mkw., a sprzedawana jest w nich wyłącznie żywność.

Ponieważ powierzchnia żadnego z nich nie przekracza 250 mkw., to należy uznać, że przedsiębiorca nie podlega pod przepisy u.p.m.ż..

Jakie obowiązki ma sprzedawca żywności?

Kiedy przedsiębiorca spełnia wszystkie z przesłanek pozwalających go uznać za sprzedawcę żywności w rozumieniu u.p.m.ż., wówczas musi zrealizować cztery główne obowiązki. Są to:


Pozostało jeszcze 80% treści

2 dostępy do wydania cyfrowego DGP w cenie
9,80 zł Za pierwszy miesiąc.
Oferta autoodnawialna
PRENUMERATA 2020
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane