Euro, łącznie z Unią Bankową ustanowioną jako jego uzupełnienie i wzmocnienie jest najsilniejszym i najdalej sięgającym projektem politycznym Unii Europejskiej. Pozostawanie na zewnątrz tego projektu oznaczać będzie konsekwentną marginalizację Polski i stopniowe zmniejszanie wpływu rządu na kształt kluczowych polityk Unii. Chodzi nie tylko o politykę pieniężną, ale całość architektury funkcjonowania i zarządzania strefą euro, która tworzy stopniowo coraz silniejsze powiązania integracyjne państw członkowskich. Przyjęcie euro oznaczałoby udział w coraz głębszej integracji w obrębie tak pomyślanej Unii.



Polityczne ryzyko marginalizacji, nieobecności w procesie podejmowania istotnych politycznych decyzji w Unii, rośnie istotnie w kontekście brexitu, gdy równowaga pomiędzy państwami członkowskimi, które przynależą do strefy euro, i tymi poza obszarem wspólnej waluty zmienia się na niekorzyść tych ostatnich.