Opłata recyklingowa za foliówki: w jaki sposób ją naliczyć oraz jak się z niej rozliczyć

autor: Bartosz Draniewicz02.01.2018, 10:15; Aktualizacja: 02.01.2018, 10:36
reklamówka, siatka, zakupy

Przedmiotem opłaty są torby z tworzyw sztucznych. Jeżeli więc będą wydawane torby z innych materiałów, np. z papieru, wówczas obowiązku opłatowego nie będzieźródło: ShutterStock

Od 1 stycznia 2018 r. na przedsiębiorców, którzy sprzedają towary w lekkich torbach (foliówkach, reklamówkach), nałożono nowy obowiązek: są zobligowani do pobierania opłaty recyklingowej za każdą sprzedaną sztukę. Ta opłata następnie będzie przekazywana na rachunek Skarbu Państwa. Jednostkowa stawka daniny została określona w drodze rozporządzenia przez ministra środowiska na 20 gr. Obowiązek jest wprowadzany na mocy ustawy z 12 października 2017 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2056; dalej: nowelizacja). W przypadku zaniechania wykonania obowiązku przez sprzedawcę będzie nakładana na niego administracyjna kara pieniężna w wysokości od 500 zł do 20 000 zł.

Reklama


PRZYCZYNY NOWELIZACJI

Nowelizacja ma na celu dostosowanie polskiego prawa do przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z 29 kwietnia 2015 r. nr 2015/720 zmieniającej dyrektywę 94/62/WE w odniesieniu do zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy (Dz.Urz. UE z 2015 r. L 115, s. 11). Dyrektywa celowo wzięła pod lupę lekkie foliówki, bo te uchodzą za najbardziej uciążliwe dla środowiska. Obecny poziom zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy powoduje duże zaśmiecenie i nieefektywne korzystanie z zasobów. Przyczynia się do zanieczyszczenia środowiska i pogarsza powszechny problem odpadów w zbiornikach wodnych, zagrażając ekosystemom wodnym na całym świecie. Istnieją poważne obawy, że będzie ono wzrastać, jeśli nie zostaną podjęte żadne działania. Ponadto zauważono, że plastikowe torby na zakupy o grubości materiału poniżej 50 mikronów (lekkie plastikowe torby na zakupy), które stanowią zdecydowaną większość całkowitej liczby plastikowych toreb na zakupy zużywanych w Unii, są rzadziej wykorzystywane ponownie niż grubsze plastikowe torby. W konsekwencji lekkie plastikowe torby szybciej stają się odpadami.

Dyrektywa nie wymaga wprost wprowadzenia opłaty. Artykuł 4a ust. 1 dyrektywy nr 2015/720 wskazuje bowiem, że państwa członkowskie przyjmują samodzielnie środki służące osiągnięciu trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy na swoim terytorium. Środki te mogą obejmować stosowanie krajowych celów dotyczących zmniejszenia, utrzymywanie lub wprowadzanie instrumentów ekonomicznych i ograniczeń wprowadzania do obrotu. Polski ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie instrumentu ekonomicznego w postaci opłaty recyklingowej.

KIEDY TRZEBA POBRAĆ

Zgodnie z dodanym art. 40a ust. 1 do ustawy z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1863; dalej: ustawa) przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego przeznaczone do pakowania produktów oferowanych w tej jednostce, jest zobowiązany pobrać opłatę recyklingową od nabywającego lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego. W myśl ust. 2 opłaty recyklingowej nie pobiera się od nabywającego bardzo lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego.

Konieczne jest tutaj zdefiniowanie kilku pojęć. Słowniczek zawarto w art. 8 ustawy. Zgodnie z nim:

● torby na zakupy z tworzywa sztucznego – oznaczają torby na zakupy, z uchwytami lub bez uchwytów, wykonane z tworzywa sztucznego, które są oferowane w jednostkach handlu detalicznego lub hurtowego, do których zalicza się:

a) lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów,

b) bardzo lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności,

● tworzywo sztuczne – oznacza polimer, do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje, i który może funkcjonować jako główny strukturalny składnik toreb na zakupy.

zobacz także:

Zatem z analizy art. 40a ust. 1 i 2 płyną następujące wnioski: opłata recyklingowa będzie pobierania od lekkich toreb z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów, ale nie pobiera się jej od bardzo lekkich toreb (czyli takich o grubości poniżej 15 mikrometrów). Przy czym w definicji bardzo lekkich toreb pojawia się oprócz grubości i materiału wykonania, również cel ich użycia. Mianowicie chodzi o to, że mają być one wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności. Ma to znaczenie z punktu widzenie obowiązku opłatowego. Nawet bowiem jeżeli dana torba z tworzywa sztucznego będzie miała poniżej 15 mikronów, ale nie będzie używana do pakownia towarów ze względów higienicznych lub oferowana jako podstawowe opakowanie żywności luzem (np. sprzedawca będzie pakował w nie guziki, nici, inne lekkie przedmioty, które nie są żywnością), to opłatę będzie należało pobrać.

BIODEGRADOWALNE BEZ ULGOWEJ TARYFY


Pozostało jeszcze 69% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane

Reklama