Moody’s zmobilizował Belgów

Szczegóły porozumienia będą jutro przedstawione w parlamencie. Najważniejszą zmianą jest to, że część z podatku dochodowego będzie pobierana bezpośrednio przez regiony – Flandrię, Walonię i Brukselę – które do tej pory były finansowane z budżetu centralnego. Do każdego z nich może trafić kwota nie większa niż 10,7 mld euro. To częściowo przynajmniej spełnia oczekiwania Flamandów, którzy od dawna domagają się autonomii fiskalnej, twierdząc, że ich pieniądze idą na utrzymywanie biedniejszej Walonii. Zwiększono także kompetencje regionów w kwestii opieki zdrowotnej, opieki społecznej ruchu drogowego, a także uzgodniono reformę okręgu wyborczego wokół stolicy, tzw. BHV, obejmującego Brukselę oraz Halle i Vil- voorde.

Choć belgijscy politycy okrzyknęli porozumienie jako najważniejszą reformę ustrojową od czasu II wojny światowej, jest to zarazem kolejny krok w kierunku rozpadu Belgii. To już szósta zmiana zwiększająca autonomię regionów i nic nie wskazuje, żeby ten proces miał się zatrzymać. Ostatnia runda negocjacji, która trwała od sierpnia, prowadzona była bez największej partii w kraju – Nowego Sojuszu Flamandzkiego (N-VA). Nie ukrywa ona, iż jej celem jest przekazanie jak największych uprawnień w ręce regionów, a docelowo niepodległość Flandrii. I opowiada się za tym coraz więcej mieszkańców północnej części Belgii – według sobotniego sondażu gotowość głosowania na N-VA wyraża 47,8 proc. Flamandów. Walonowie z kolei chcą zatrzymać decentralizację, bo obawiają się, że jej efektem będzie dalsze ubożenie ich części.