Czy operator multipleksu powinien być wskazany w ustawie

Wiadomość o ogłoszeniu przewodniczącego KRRiT z 3 lutego 2009 r. (M.P. nr 12, poz. 153) o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego odnoszących się do uruchomienia pierwszego polskiego centrum dystrybucji zdefiniowanych w Dyrektywie 2007/65/WE audiowizualnych usług medialnych (przekazów telewizyjnych lub medialnych usług na żądanie) przeszła w polskich mediach bez większego echa. Nadal ciągle nie wiadomo, kto ma zostać operatorem tego tzw. multipleksu. Pierwotnie mówiło się o założeniu spółki przez dostawców usług medialnych, którzy uzyskają do niego dostęp (TVP1, TVP2, TVP3, Polsat, TVN, TV4, TV Puls), ale wspominano też o EmiTel sp. z o.o.

Tymczasem kwestia zorganizowania pierwszego multipleksu jest na tyle kluczowa, że pierwotnie zakładano, że jego operator powinien być wskazany w ustawie (wynika to z planu wdrażania naziemnej telewizji cyfrowej w standardzie DVB-T z 14 stycznia 2008 r. Ministerstwa Infrastruktury). O tym, że wyłonienie go nie jest jednak materią ustawową, zdecydowało nasze zapóźnienie w tworzeniu ram prawnych cyfryzacji telewizji. Nowelizacja ustawy o radiofonii i telewizji polegająca na implementacji Dyrektywy 2007/65/WE utknęła w Ministerstwie Kultury. Zmiany prawne wprowadzone ustawą o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji i nowelami prawa telekomunikacyjnego muszą na razie wystarczyć. Na szczeblu rządowym ani wskazany Plan wdrażania naziemnej telewizji cyfrowej w standardzie DVB-T z 14 stycznia 2008 r., ani żadna inna strategia cyfryzacji nie jest aktualnie realizowana.