Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 kodeksu cywilnego). Jeśli więc w umowie strony nie wykluczyły możliwości zbycia lub przeniesienia w innej formie wierzytelności, jest ona możliwa. Wówczas wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa.

Z art. 512 kodeksu cywilnego wynika, że dopóki zbywca nie zawiadomił dłużnika o sprzedaży wierzytelności, spełnienie świadczenia do rąk poprzedniego wierzyciela ma skutek względem nabywcy, chyba że w chwili spełnienia świadczenia dłużnik wiedział o tej sprzedaży. Spółka leasingowa wraz z zawiadomieniem o cesji wierzytelności na bank powinna więc podać nowy numer rachunku, na który należy wnosić należności. Jeśli zobowiązanie będzie regulowane zgodnie z dotychczasową umową, nie należy się obawiać nieprzewidzianych skutków finansowych.