W 2006 roku prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczął postępowanie w sprawie różnicowania opłaty za bezpośrednie wpłaty gotówki dokonywane przez klientów na rachunki w siedmiu oddziałach Banku Pekao. Konsument, który chciał wpłacić w kasie banku pieniądze bilonem na swoje konto, musiał, w zależności od oddziału, w którym miał rachunek, uiścić dodatkową opłatę. Jej wysokość była zróżnicowana, na przykład w Warszawie pobierano ją od wpłaty w ilości powyżej 100 sztuk bilonu w wysokości 0,5 proc. wpłaconej kwoty. Zdaniem prezesa UOKiK pieniądz w postaci monety jest takim samym środkiem płatniczym jak banknot. Wprowadzanie opłat za jego użycie przy dokonywaniu transakcji płatniczych nie ma więc żadnego uzasadnienia. Prezes UOKiK nie podzielił argumentacji, że celem wprowadzenia opłaty było przeciwdziałanie zjawiskom wykorzystywania rachunków oszczędnościowych do dokonywania wpłaty dużej ilości bilonu. Bank tłumaczył także, że przeliczenie i sortowanie bilonu może być czasochłonne, przez co zakłóca funkcjonalność i dostępność stanowisk kasowych dla pozostałych klientów. W opinii Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie należy traktować tych czynności jako usług dodatkowych, za które należy się przedsiębiorcy wynagrodzenie.
Zdaniem UOKiK wpłaty gotówki mieszczą się w ramach świadczonych usług prowadzenia rachunków oszczędnościowych, za co konsument uiszcza cyklicznie należności. Już w trakcie postępowania Pekao zaczęło zmieniać zakwestionowaną przez Urząd praktykę. Prezes UOKiK zobowiązał jednak bank do przekazania sprawozdania z wykonania nałożonych obowiązków do końca stycznia 2008 r.
KATARZYNA RYCHTER
katarzyna.rychter@infor.pl