Głównym założeniem tego przedsięwzięcia było opracowanie przez poszczególne szkoły rocznych planów działania w ramach dłuższych, bo pięcioletnich, programów rozwojowych. Celem tych programów było zwiększanie szans edukacyjnych i życiowych uczniów z gmin wiejskich, w tym uczniów niepełnosprawnych. Przejawiało się to m.in. w świadczeniu pomocy w wyborze ścieżki edukacyjnej i zawodowej, a także kształtowaniu wśród uczniów aktywnych postaw wobec zmian społecznych.
Kluczową rolę w realizacji całego zadania odgrywały tzw. lokalne koalicje na rzecz polityki oświatowej. Chodziło tu o aktywizację i zaangażowanie lokalnej społeczności, a więc samych szkół, samorządów terytorialnych, przedsiębiorstw, bibliotek oraz innych instytucji mogących służyć uczniom pomocą. Ponadto w pokonywaniu barier edukacyjnych miała pomagać współpraca szkół działających w danym środowisku - zarówno kształcących na tym samym poziomie, jak również przejmujących uczniów na kolejnych etapach edukacji.
Bardzo ciekawym aspektem projektu było organizowanie specjalnie dla rodziców uczniów różnych zajęć, jak np. nauka języka angielskiego czy kursy korzystania z internetu. Ponadto szkoły otworzyły kafejki internetowe oraz centra informacji o gminie i o lokalnym rynku pracy. Dzięki tym wszystkim działaniom stały się one niejako centrum życia kulturalnego i społecznego swoich miejscowości.
Projekt Szkoła Marzeń realizowany był na terenie całego kraju w okresie od czerwca 2005 r. do stycznia 2007 r., a jego budżet wynosił 43,5 mln zł, z czego ponad 32 mln zł to środki z Europejskiego Funduszu Społecznego. Wzięły w nim udział 443 szkoły.
Efekty mówią same za siebie. Realizacja planów działania przyniosła ćwierć miliona godzin zajęć pozalekcyjnych, w których uczestniczyło ponad 85 tys. uczniów i 5 tys. nauczycieli. Co więcej, szkoły marzeń stworzyły 4 tys. projektów edukacyjnych, 430 projektów przygotowujących uczniów do wejścia na rynek pracy oraz 450 projektów dotyczących poznawania swojej małej ojczyzny, a także 600 kół językowych.
Jednak korzyści wynikające z tego przedsięwzięcia wykraczają daleko poza te, które możemy zmierzyć czy policzyć. Równie ważne, jeżeli nie ważniejsze, są kwestie takie, jak kształtowanie postaw obywatelskich, integracja lokalnej społeczności czy wreszcie umiejętność aktywnego podejścia do życia i adaptacji do warunków dynamicznie zmieniających się potrzeb gospodarki. Nabywanie takich zdolności z pewnością będzie procentować i to już w niedalekiej przyszłości.
W kolejnych latach największe szanse na wsparcie będą miały właśnie projekty inwestujące nie tylko w wiedzę, ale też we wszechstronny rozwój aktywności społecznej, osobowości i charakteru. Jeżeli będą się przyczyniać do wyrównywania szans edukacyjnych wśród uczniów, będzie to ich dodatkowy atut. Na podobne projekty fundusze są przewidziane w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki. Przedsięwzięcia związane z edukacją wspierane będą także z 16 regionalnych programów.
MONIKA NIEWINOWSKA
Ministerstwo Rozwoju Regionalnego
ikona lupy />
Monika Niewinowska, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego / DGP