Podstawą prawną funkcjonowania programu jest znowelizowana ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów udzielanych lekarzom, lekarzom stomatologom, pielęgniarkom, położnym oraz o umarzaniu tych kredytów (Dz.U. z 2001 r. nr 128, poz. 1406 z późn. zm.). Kredyty udzielane są na mocy umowy z 10 grudnia 2002 r. zawartej pomiędzy ministrem zdrowia a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.
Z kredytu mogą skorzystać osoby, które podjęły lub podejmą indywidualną praktykę zawodową, bądź rozpoczną prowadzenie niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej. Żeby móc skorzystać z kredytu, kredytobiorca musi zrezygnować z pracy w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej. Ustawa określa również szczegółowe wymagania, dotyczące trybu i terminu rozwiązania umowy o pracę w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej, m.in. wymagane jest, aby kredytobiorca był zatrudniony w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej w dniu 1 stycznia 2002 r.
Kredyt może być przeznaczony na adaptację pomieszczeń, zakup wyposażenia, aparatury lub sprzętu medycznego oraz środków transportu, służących prowadzeniu działalności medycznej. Udział własny kredytobiorcy stanowi nie mniej niż 10 procent wartości przedsięwzięcia. W przypadku lekarzy i lekarzy stomatologów kwota kredytu nie może przekroczyć 70 tys. złotych, natomiast w przypadku pielęgniarek i położnych 40 tys. złotych. Kredytobiorca może korzystać z więcej niż jednego kredytu, jeżeli łączna wartość tych kredytów nie przekroczy powyższych kwot.
Stopa procentowa dla kredytobiorcy wynosi połowę stopy redyskonta weksli w NBP. Kredyt udzielany jest na okres do pięciu lat z możliwością karencji w spłacie kapitału do 12 miesięcy. Okresu karencji nie wlicza się do okresu kredytowania. Rodzaj zabezpieczenia zależy od przedmiotu kredytowania oraz kwoty kredytu. Najczęściej stosowanym zabezpieczeniem jest przewłaszczenie aparatury medycznej lub sprzętu medycznego, zastaw rejestrowy na środku transportu wraz z cesją praw z polisy ubezpieczeniowej, weksel własny in blanco wraz z deklaracją wekslową lub inne zabezpieczenia stosowane przez Bank.
BGK umarza 20 procent udzielonego kredytu po terminowej spłacie 80 procent kwoty kredytu wykorzystanego zgodnie z przeznaczeniem. Umorzenie może być dokonane, gdy spełniony jest jeden z warunków:
  • kredytobiorca prowadzący praktykę lekarską przez okres nie krótszy niż trzy lata, zatrudniał co najmniej jednego pracownika w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy,
  • kredytobiorca prowadzący indywidualną praktykę pielęgniarek, indywidualną praktykę położnych, przez okres nie krótszy niż trzy lata zatrudniał pracownika, którego czas pracy w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy stanowi równoważnik 0,5,
  • kredytobiorca prowadzący grupową praktykę lekarską, pielęgniarek lub położnych, bądź prowadzący niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, przez okres nie krótszy niż trzy lata zatrudniał pracowników, których łączny czas pracy w przeliczeniu na pełny miesięczny wymiar czasu pracy stanowi równoważnik 1,5,
  • kredytobiorca rozpoczął działalność w miejscowości o liczbie mieszkańców nieprzekraczającej 10 tys.
Bank Gospodarstwa Krajowego w okresie funkcjonowania programu, czyli od 2003 roku, udzielił ponad 300 kredytów o wartości przekraczającej 16 mln zł. Kwota zrealizowanych dopłat do oprocentowania oraz dokonanych umorzeń wyniosła łącznie 2,24 mln zł.
ARKADIUSZ GARBARCZYK
dyrektor departamentu wspierania przedsiębiorczości, Bank Gospodarstwa Krajowego
Arkadiusz Garbarczyk, dyrektor departamentu wspierania przedsiębiorczości, Bank Gospodarstwa Krajowego / DGP