Kto jest odpowiedzialny za jakość usług multimedialnych, takich jak dzwonki i gry do telefonów komórkowych, a także serwisów informacyjnych czy innych form rozrywki?
Na tak postawione pytanie odpowiedzi należy szukać w prawie telekomunikacyjnym. Niestety w praktyce jedną z większych trudności przy interpretacji prawa telekomunikacyjnego stwarzają właśnie przepisy dotyczące usług o podwyższonej opłacie, tzw. usług premium. Problem jest tym istotniejszy, że usługi te stały się powszechną formą sprzedaży treści, w tym szczególnie produktów i usług multimedialnych, takich jak dzwonki, tapety, gry do telefonów komórkowych, ale także serwisy informacyjne czy inne formy rozrywki. Prawo telekomunikacyjne, odnosząc się do tych usług, reguluje jedynie obowiązki administracyjnoprawne nałożone na dostawcę usług premium, obejmujące konieczność informowania użytkowników końcowych o cenie usługi oraz prezesa UKE o danych dostawcy usługi. Przepisy ustawy nie zawierają jednak żadnych regulacji dotyczących treści usług premium, ani też nie rozstrzygają o odpowiedzialności podmiotowej w tym zakresie. Praktyka natomiast pokazuje, iż nieuniknione są sytuacje, kiedy odbiorca usługi może być niezadowolony z jej treści. Chodzi tu zarówno o sprawy programów przy okazji instalujących się bez wiedzy użytkownika na jego sprzęcie, ale przed wszystkim o nieodpowiednią jakość otrzymywanej treści.
Powstaje zatem zasadnicze pytanie, kto powinien odpowiadać kontraktowo czy deliktowo za tego rodzaju treści. Ocenę komplikuje fakt, iż relacje pomiędzy operatorami telekomunikacyjnymi i dostawcami treści cechuje duża różnorodność. W niektórych umowach odpowiedzialność przejmuje wprost dostawca treści, w innych zaś operator telekomunikacyjny, który, dbając o swój wizerunek, podejmuje się zaspokojenia roszczeń użytkowników końcowych, zastrzegając sobie jednak możliwość regresu wobec dostawcy treści oraz gwarancję wpływu na rodzaj przesyłanej treści. Jeszcze trudniejsza ocena tej sytuacji powstaje w przypadku umów z operatorami wirtualnymi typu MVNO, gdzie relacje umowne są wyjątkowo skomplikowane. Projektowana nowelizacja prawa telekomunikacyjnego wprowadza obowiązek informowania prezesa UKE przez dostawcę usług premium o danych podmiotu realizującego to dodatkowe świadczenie. W opinii legislatora zapis ten spowoduje wyraźne wskazanie podmiotu odpowiedzialnego za zawartość usług premium. Należy jednak zgodzić się z krytycznymi uwagami środowiska telekomunikacyjnego, iż założenie to może okazać się błędne. Brak zapisu w ustawie jednoznacznie rozstrzygającego kwestię odpowiedzialności może dalej powodować rozbieżne interpretacje, wpływając niekorzystnie na możliwość dochodzenia praw przez użytkowników końcowych.
Marcin Kolasiński
prawnik z kancelarii Baker & McKenzie
ikona lupy />
Marcin Kolasiński, prawnik z kancelarii Baker & McKenzie / DGP