•  Dobra polisa chroni zarówno ubezpieczonego, jak i jego rodzinę
  •  Można wykupić dwa oddzielne ubezpieczenia: na życie i emerytalne
  •  Najlepszym rozwiązaniem jest polisa, która pozwala na zmiany ryzyka
Zastanawiając się nad wyborem ubezpieczenia na życie, zazwyczaj mamy w planach osiągnięcie dwóch celów. Po pierwsze, zapewnienie sobie środków na czas, gdy przejdziemy na emeryturę, a zwłaszcza na ten okres życia, gdy dalsza aktywność zawodowa przestanie już przynosić profity w postaci dodatkowego, poza emeryturą, wynagrodzenia za pracę i skazani będziemy tylko na czerpanie ze zgromadzonych zasobów.
Ten cel dotyczy praktycznie wyłącznie osoby ubezpieczonej, bez uwzględniania potrzeb innych członków rodziny. Z wyjątkiem sytuacji, gdy ubezpieczenie emerytalne ma również zapewnić środki do życia współmałżonka, ponieważ nie ma on swojego ubezpieczenia emerytalnego. Może to dotyczyć sytuacji, w której np. żona nie pracowała zawodowo lub pracowała na tyle krótko, że nie ma uprawnień do emerytury z ZUS, nawet w najniższym wymiarze. Temu celowi najlepiej służy ubezpieczenie emerytalne w czystej postaci, tzw. ubezpieczenie na dożycie.
Troska o najbliższych jest głównym motywem przy planowaniu drugiego celu: ubezpieczenia na życie. Tego rodzaju polisy w czystej postaci przypominają nieco polisę autocasco. Zapłacone składki, niezależnie od ich sumy, nie dają żadnej korzyści poza jednym jedynym przypadkiem koniecznością wypłaty odszkodowania w sytuacji, gdy dojdzie do nieszczęśliwego zdarzenia, w przypadku ubezpieczenia na życie śmierci ubezpieczonego.
Dobra polisa na życie powinna w pierwszym okresie aktywności zawodowej przede wszystkim zabezpieczać rodzinę, a później zgromadzić jak najwięcej pieniędzy na emeryturę.
MO