Zawartość świadectwa

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku zawiera informacje o jego energochłonności. Są one wyrażone kilkoma wskaźnikami. Głównym jest wskaźnik EP określający zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną, a pośrednio wskazujący też, jaka jest efektywność energetyczna budynku z uwzględnieniem efektu ekologicznego. Charakter danych potrzebnych do określenia tego wskaźnika (m.in. rodzaj paliwa wykorzystywanego do wytworzenia energii na ogrzewanie i przygotowanie ciepłej wody użytkowej, dane klimatyczne, z góry założony sposób eksploatacji, standardowe temperatury wewnętrzne) nie daje dostatecznej podstawy do ustalenia rzeczywistego zużycia energii w budynku. W konsekwencji nie można na tej podstawie naliczać opłat za zużycie energii.

Graficzna forma przedstawienia poziomu wskaźnika EP nie daje też użytkownikowi poglądu na temat energooszczędności budynku. O wiele bardziej wymownym elementem świadectwa jest wskaźnik EK – energii końcowej. Na jego podstawie można bowiem oszacować przyszłe koszty energetyczne związane z użytkowaniem obiektu.

W praktyce EK określa ilość energii potrzebnej w ciągu roku do ogrzania mieszkania, jego wentylacji, przygotowania ciepłej wody użytkowej, a w domach z klimatyzacją – potrzebnej do realizowania funkcji chłodzenia. Im mniejsza jest wartość współczynnika EK, tym bardziej efektywny energetycznie jest dany budynek, a koszty jego utrzymania niższe.

– Nowoczesne instalacje pozwalają osiągać oczekiwane efekty grzewcze przy umiarkowanej eksploatacji surowców energetycznych – wskazuje Roland Krause.

Istotne dane

Poza wskaźnikiem EK użytkownik budynku powinien zwrócić szczególną uwagę na wartości parametrów informujących o izolacyjności cieplnej przegród budynku, parametrach urządzeń grzewczych, wentylacyjnych i energochłonności przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Świadectwo prezentuje też liczbowe zestawienie zapotrzebowania na energię końcową w skali roku w rozbiciu na poszczególne elementy (ogrzewanie i wentylację, ciepłą wodę i urządzenia pomocnicze – pompy obiegowe). Pozwala więc zidentyfikować krytyczne elementy rzeczywistego zużycia energii w budynku. Świadectwo zawiera też sugestie audytora dotyczące możliwości zmniejszenia zapotrzebowania na energię końcową.

– Umiejętność posługiwania się świadectwami pomoże użytkownikom budynków i mieszkań świadomie decydować m.in. o tym, w jaki sposób, za ile, i kiedy będzie dostarczane ciepło do obiektu – wskazuje Piotr Stachowiak ze SPEC.

BUDYNKI BEZ AUDYTU

Audyt energetyczny nie musi być wykonywany w budynkach:

● podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,

● używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej,

● przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata,

● niemieszkalnych i służących gospodarce rolnej,

● przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię, nie większym niż 50 kWh na mkw. w ciągu roku,

● mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż cztery miesiące w roku,

● wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 mkw.