– Cena w dużym stopniu zależy od tego, gdzie będziemy go kupować. Za markę firmy możemy dodatkowo zapłacić kilkadziesiąt tysięcy złotych, a potem nie będzie szansy na sprzedaż diamentu z zyskiem – dodaje.

W poszukiwaniu diamentu można posłużyć się się m.in. spisem rzeczoznawców z uprawnieniami wydanymi przez Stowarzyszenia Rzeczoznawców Jubilerskich lub Polskiego Towarzystwa Gemmologicznego. Ich uprawnienia cieszą się w kraju największym uznaniem. Na całym świecie uznawane są za to m.in. tytuły rzeczoznawcy Instytutu Gemmologicznego HRD w Antwerpii. Rzeczoznawcy z reguły handlują też kamieniami. Warto porównać, jakie oferują ceny.

– Należy pamiętać o ryzyku wahań kursu dolara, który jest walutą rozliczeniową na światowym rynku diamentów. Zmiana kursu może znacząco wpływać na wartość kamienia – mówi Jacek Zięta.

CO PRZESĄDZA O WARTOŚCI DIAMENTU

O wartości diamentów decydują cztery czynniki: masa, barwa, czystość, szlif (z ang. carat, colour, clarity, cut). To tzw. zasada 4C.

Masa – głównym czynnikiem określającym wartość diamentu jest jego masa. Jednostką masy diamentu jest karat (1ct = 0,2 g). Diament o większej wadze może być mniejszy od lżejszego diamentu.

Barwa – kolor diamentu jest oznaczany w skali od D do Z, rozpoczynając od idealnie bezbarwnej do największego nasycenia kolorem, najczęściej żółtym. Im bielszy diament, tym wyższa będzie cena za karat. Diament bezbarwny z grupy D-F jest dużo droższy niż tych samych parametrów diament o zabarwieniu żółtym z grupy S-Z.

Czystość – czystość kamienia określa ilość inkluzji (zanieczyszczeń wewnętrznych) oraz zanieczyszczeń zewnętrznych. Im ich więcej, tym niższa czystość. Czystość diamentu określa się w skali od IF do I3 (lub P3), gdzie IF oznacza poziom najwyższy.

Szlif – sposób, w jaki diament zostanie obrobiony. Ma wpływ na jego ostateczny wygląd i zdolność odbijania światła. Najpopularniejszy jest klasyczny szlif brylantowy.