Udzielenie i potwierdzenie gwarancji bankowej następuje na piśmie pod rygorem nieważności. Oświadczenie banku ma formę listu gwarancyjnego.

Bank powinien wskazać w nim beneficjenta oraz określić, co ma określać gwarancja, czyli cel ustanowionego zabezpieczenia, kwotę (wraz z walutą), którą zobowiązał się wypłacić.

Jeżeli zleceniodawca gwarancji bankowej, który zawarł umowę z bankiem, sam nie wywiąże się z ciążących na nim zobowiązań, to wierzycielowi zapłaci za niego bank. Bank będzie mógł wówczas wystąpić do zleceniodawcy gwarancji o zwrot wypłaconej kwoty, pod warunkiem że wypłaty dokonał zgodnie z warunkami gwarancji.

Wypłata na żądanie

Tylko w takim przypadku dokonana przez bank zapłata będzie uznana za wydatek związany z należytym wykonaniem zlecenia. Jest ona dokonywana na żądanie osoby uprawnionej, czyli beneficjenta gwarancji, po spełnieniu warunków określonych w umowie.

Zobowiązanie banku powstaje dopiero wówczas, gdy złożył on oświadczenie o udzieleniu gwarancji w sposób odpowiadający warunkom ustalonym w umowie, którą zawarł ze zleceniodawcą gwarancji.

Z żądaniem zapłaty występuje do banku beneficjent, ale dopiero wtedy, gdy dłużnik mu nie zapłacił. Musi przy tym okazać dokumenty potwierdzające zasadność żądania, gdy domaga się tego bank, i od okazania ich uzależnia wypłatę pieniędzy. Gdyby wierzyciel będący beneficjentem okazał dokumenty niezgodne z wymaganiami określonymi w oświadczeniu lub złożył żądanie w innej formie niż tam wskazana, to bank ma prawo uznać żądanie za bezskuteczne.

Gdyby bank wypłacił beneficjentowi więcej, niż określono w umowie o zlecenie gwarancji, to może dochodzić od zleceniodawcy zwrotu tylko takiej kwoty, do której został zobowiązany w umowie.