Możliwe są dwa tryby postępowania, które zależą od rodzaju umowy leasingu. Gdy przedmiotem umowy jest samochód, najczęściej zawiera się umowę leasingu operacyjnego. W takim przypadku w okresie trwania umowy samochód stanowi składnik majątku finansującego (firmy leasingowej). Leasingując (korzystający) ma wówczas jednak prawo wliczać w koszty całą ratę leasingową. Jeśli w umowie przewidziano, że na koniec nastąpi wykup samochodu przez korzystającego, w ratach leasingowych pośrednio zawarta jest też amortyzacja.

Aby wliczać w koszty amortyzację leasingowanej rzeczy, korzystający musi zawrzeć umowę leasingu kapitałowego. Jednak wówczas nie może on wliczać w koszty całej raty leasingowej. W takim przypadku, zgodnie z prawem podatkowym, do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat leasingowych w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Jeżeli wysokość kwoty spłaty wartości środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przypadających na poszczególne opłaty nie jest określona w umowie leasingu, ustala się ją proporcjonalnie do okresu trwania tej umowy.