To dla sieci spory kłopot, bo arbitraż zwykle był bardziej przychylny handlowcom niż producentom. Odwrotnie jest w przypadku sądów powszechnych – tam najczęściej wygrywają producenci.

Decyzja Sądu Najwyższego to przełom przede wszystkim dla niewielkich i średnich firm dostarczających towar do sklepów. Duzi gracze z wielkimi sieciami radzą sobie bez większego problemu – po prostu wchodzą z nimi w układ tylko na swoich warunkach.

Drobni producenci nie mają takiej siły przebicia, dlatego sieci domagają się od nich słonych opłat. Firmy albo je przyjmą, albo wypadną z rynku.

– Opłaty sięgają nawet 25–30 proc. wartości dostarczonych towarów – mówi Paweł Wójcik, wspólnik Firmy Prawniczej Wójcik i Złotnik Kancelaria Radców Prawnych, specjalizującej się w sporach między dostawcami i sieciami handlowymi.

Andrzej Szczepański, dyrektor ZUH Robico i Przewodniczący Federacji Związków Zawodowych Pracowników Mleczarstwa w Polsce, powiedział nam, że w 2008 roku przy obrocie z sieciami na poziomie 9 mln zł jego firma zapłaciła aż 2 mln zł opłat dodatkowych.

Jeżeli taki układ nie podobał się producentowi, mógł iść do sądu. Ale polubownego, bo ostatnio niektóre sieci zastrzegały w umowach, że tylko przed nimi można rozstrzygać spory.