PROCEDURY

Przy działalności na dużą skalę potencjalny inwestor ma dziś do dyspozycji długą listę doradców, którzy takie analizy przeprowadzą fachowo i dogłębnie. Natomiast w przypadku małej firmy trzeba to uczynić we własnym zakresie.

Firma może być prowadzona jednoosobowo (przedsiębiorca będący osobą fizyczną) lub w formie spółki: jawnej, komandytowej, komandytowo-akcyjnej, partnerskiej, z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjnej (spółka z o.o. i akcyjna mają osobowość prawną – patrz definicje str. 23). Działalność tych spółek uregulowana jest przepisami kodeksu spółek handlowych, stąd określa się je spółkami handlowymi. Spółki te muszą być zgłaszane do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (patrz definicje str. 23). Na gruncie podatkowym ich działalność jest regulowana przez ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych (spółki osobowe), ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych (spółki kapitałowe) i w określonych przypadkach ustawę o rachunkowości. Spółki prawa handlowego muszą bowiem w większości przypadków prowadzić specjalne księgi rachunkowe.

Spółki prawa handlowego muszą bowiem w większości przypadków prowadzić specjalne księgi rachunkowe. Spółki kapitałowe (spółka z o.o. i spółka akcyjna) mają taki obowiązek zawsze, natomiast w przypadku spółek osobowych (np. spółka jawna, partnerska) – gdy osiągną przychody przekraczające rocznie równowartość 1,2 mln euro (dla 2009 r. jest to 4,089960 mln zł).

Ostateczna decyzja o wyborze formy prowadzenia działalności jednej ze spółek kapitałowych, jako formy prowadzenia działalności gospodarczej, ma więc spore konsekwencje finansowe w zakresie kosztów prowadzonej działalności. O ile bowiem księgę przychodów i rozchodów można prowadzić bez trudu we własnym zakresie – lub za kilkaset złotych miesięcznie zlecić biuru rachunkowemu – o tyle prowadzenie ksiąg handlowych jest na tyle skomplikowane, że trzeba albo zatrudnić wykwalifikowaną księgową, albo wynająć biuro rachunkowe – za opłatą już zdecydowanie wyższą.