PIENIĄDZE

Na podstawie ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej przedsiębiorcy wdrażający nowe technologie mogą otrzymać wsparcie ze środków Funduszu Kredytu Technologicznego w formie premii technologicznej – Działanie 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka „Kredyt Technologiczny”.

Kwota przeznaczona na ten cel na lata 2007–2013 wynosi 409 850 588 euro (obecnie ponad 1,7 mld zł). Do zakontraktowania na rok 2009 przeznaczono 200 mln zł.

Wsparciem dla przedsiębiorcy jest premia technologiczna stanowiąca spłatę części kapitału kredytu technologicznego, udzielonego przez bank komercyjny. Przy czym środki własne przedsiębiorcy muszą stanowić nie mniej niż 25 proc. kosztów kwalifikowanych inwestycji technologicznej finansowanej z kredytu technologicznego.

Beneficjentem pomocy z tytułu kredytu technologicznego mogą być podmioty gospodarcze mające siedzibę (osoby fizyczne – miejsce zamieszkania) na terenie RP i spełniające kryteria mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy zgodnie z Rozporządzeniem KE 800/2008 oraz posiadające zdolność kredytową.

Wsparcie finansowe dla przedsiębiorców przeznaczone jest na realizację inwestycji technologicznych, mających na celu zakup i wdrożenie nowej technologii stosowanej na świecie nie dłużej niż 5 lat oraz uruchomienie na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług.

Kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej.

Przeznaczenie kredytu

Kredyt może być przeznaczony na następujące rodzaje wydatków:

● zakup, na warunkach rynkowych, nowych lub używanych środków trwałych, w tym budynków i budowli oraz ich części, jeśli od końca roku, w którym zakończono ich budowę, minęło co najmniej 5 lat – z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w sektorze transportu;

● najem, dzierżawę lub leasing:

– środków trwałych, jeżeli umowa przewiduje obowiązek nabycia przez kredytobiorcę prawa własności środka trwałego z upływem okresu najmu, dzierżawy lub leasingu;

– gruntów, budynków lub budowli, jeżeli będzie trwać przez co najmniej 3 lata od dnia zakończenia inwestycji technologicznej;

● rozbudowę istniejących budowli, budynków, maszyn, urządzeń stanowiących środki trwałe,

● instalację i uruchomienie maszyn i urządzeń stanowiących środki trwałe,

● zakup lub leasing wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli umowa leasingu przewiduje obowiązek nabycia ich z upływem okresu leasingu, które:

– są aktywami przedsiębiorcy, w rozumieniu ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości,

– będą przez niego wykorzystywane oraz pozostaną wyłącznie w zakładzie, w którym została zrealizowana inwestycja finansowana kredytem technologicznym, co najmniej przez okres 3 lat od dnia zakończenia inwestycji technologicznej,

– zostały nabyte od osób trzecich za cenę odpowiadającą wartości rynkowej,

– podlegają amortyzacji zgodnie z przepisami ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Środki trwałe muszą być powiązane ze sobą funkcjonalnie i służyć do realizacji celu określonego w umowie o udzielenie kredytu technologicznego.

Udział premii technologicznej w wartości kosztów kwalifikowanych poniesionych ze środków kredytu technologicznego ustalany jest zgodnie z pułapami określonymi w mapie pomocy regionalnej (rozporządzenie Rady Ministrów z 13 października 2006 r., Dz.U. nr 190, poz. 1402).

Wydatki te, aby kwalifikowały się do objęcia wsparciem, muszą być poniesione po dacie przyznania przez BGK promesy premii technologicznej.

Premia technologiczna jest wypłacana jednorazowo lub w transzach (nie częściej niż raz na trzy miesiące) w kwocie odpowiadającej wartości netto osiągniętej sprzedaży towarów lub usług wyprodukowanych/świadczonych w wyniku inwestycji technologicznej, nie wyższej jednak niż 4 000 000 zł.

UWAGA uprawnieni do pomocy

Beneficjentem pomocy z tytułu kredytu technologicznego mogą być podmioty gospodarcze mające siedzibę na terenie RP i spełniające kryteria mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy

INKUBATORY PRZEDSIĘBIORCZOŚCI

Inkubatory przedsiębiorczości to instytucje, których zadaniem jest szeroko rozumiana pomoc dla firm rozpoczynających działalność, a także wspomaganie firm już istniejących. Ich ideą jest wprowadzenie na rynek i ochrona (inkubacja) nowo powstających przedsiębiorstw. Działalność inkubatorów wspierana jest z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Inkubatory zajmują się doradzaniem potencjalnym i początkującym przedsiębiorstwom (start-up), organizują i przyspieszają ich wzrost. Tak by dzięki przyjętemu programowi działania przedsiębiorcy byli zdolni do samodzielnego przetrwania na rynku, bez żadnej dodatkowej pomocy finansowej.

Przedsiębiorca chcący skorzystać ze wsparcia inkubatora, musi spełniać pewne warunki. Zazwyczaj musi to być nowa firma, najczęściej nieistniejąca na rynku dłużej niż 1–2 lata. Przedsiębiorca musi zadeklarować, jak długo chce pozostawać w inkubatorze (zazwyczaj nie dłużej niż 2–3 lata) oraz przedstawić biznesplan oraz źródła finansowania rozwoju.