Decydując się na skorzystanie z pożyczki bankowej lub kredytu, trzeba dokładnie zapoznać się z umową.
Prawo bankowe, choć generalnie lakoniczne w treściach odnoszących się do zasad sporządzania umowy kredytowej, zawiera jednak pewne regulacje fundamentalne. W konsekwencji nawet we wzorze umowy narzucanej klientowi przez bank nie wolno mu uregulować ich w sposób mniej korzystny dla klienta. A gdy tak się stanie, to ów zapis umowy będzie z mocy prawa nieważny. W konsekwencji kwestie, które są jednoznacznie w prawie bankowym unormowane, w umowie mogą nie występować. W takim bowiem przypadku stosuje się tu wyłącznie zasady zapisane w ustawie.
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie. Prawo wskazuje przy tym, jakie kwestie w umowie powinny być uregulowane w szczególności, ale brak takiego uregulowania na piśmie nie dyskwalifikuje umowy. Jednak potencjalny kredytobiorca powinien szczególną uwagę zwrócić na te kwestie, które w prawie bankowym są pominięte lub omówione bardzo ogólnie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.