Spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Za przedsiębiorców uważa się wspólników, którzy zawarli umowę spółki cywilnej.

Niemożliwe jest więc założenie rachunku bankowego dla spółki cywilnej. Prawo bankowe przewiduje możliwość prowadzenia jednego rachunku dla kilku osób fizycznych (wspólny). Bez znaczenia jest fakt, czy osoby te prowadzą bądź nie prowadzą działalności gospodarczej. Z rozwiązania tego mogą korzystać też wspólnicy spółki cywilnej. Rozwiązanie takie może być pomocne przy prowadzeniu spółki. W żadnym jednak wypadku nie można mówić w takiej sytuacji o rachunku bankowym spółki.

Stosownie do art. 864 kodeksu cywilnego za zobowiązania spółki jej wspólnicy odpowiadają solidarnie. Oznacza to, że wierzyciel może żądać spełnienia należnego świadczenia od wszystkich wspólników łącznie, od każdego z nich osobno lub tylko od niektórych. Spełnienie świadczenia przez któregokolwiek ze wspólników zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Oznacza to, że każdy wspólnik odpowiada za całość długu, a nie za jego część. Wierzyciel nie musi najpierw prowadzić egzekucji z majątku wspólnego wspólników spółki (np. ze wspólnego rachunku bankowego), ale może od razu próbować dochodzić świadczenia z majątku osobistego któregokolwiek wspólnika (prywatnego rachunku), nawet w przypadku gdy środki zgromadzone na rachunku wspólnym są wystarczające do zaspokojenia wierzyciela. Nie ma również przeszkód, aby jedna egzekucja została wszczęta w stosunku do kilku rachunków. Dłużnikowi solidarnemu, który spełnił świadczenie w wysokości przewyższającej jego zobowiązanie, przysługuje roszczenie do pozostałych dłużników o zwrot odpowiadających im części świadczenia. Wysokość ta - stosownie do art. 376 k.c., określona jest poprzez treść stosunku prawnego między współdłużnikami, np. przez postanowienia umowy spółki dotyczące udziału wspólników w zysku i stratach, a w braku tego typu postanowień - w częściach równych.

Zgodnie z art. 54 prawa bankowego w przypadku rachunków oszczędnościowych (oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz terminowych lokat oszczędnościowych) nie podlegają zajęciu środki do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku według stanu na dzień poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego. W przypadku jednego postępowania egzekucyjnego prowadzonego z kilku rachunków bankowych kwota ta nie ulega zmianie i jest łączną kwotą przypadającą na wszystkie rachunki.