Dokumentacja grupowa będzie dotyczyła podatników, których przychody lub koszty przekroczą równowartość 20 mln euro w roku poprzedzającym rok podatkowy. Tacy podatnicy będą zobowiązani do przygotowania dokumentacji grupowej, nawet jeżeli transakcje wewnątrzgrupowe stanowią jedynie niewielki odsetek ich działalności.

Nie oznacza to jednak, że każdy polski podatnik, którego przychody / koszty przekroczą wspomniany próg 20 mln euro, będzie musiał samodzielnie sporządzić taką dokumentację. Przepisy zakładają bowiem, że tylko jeden podmiot z grupy będzie musiał przygotować dokumentację grupową, a obowiązkiem polskiego podatnika będzie przedstawienie jej wraz ze wskazaniem podmiotu z grupy, który ją przygotował. Jeśli polska spółka nie będzie odpowiedzialna za przygotowanie dokumentacji grupowej, termin jej złożenia określony będzie na dzień składania rocznego zeznania podatkowego przez spółkę przygotowującą taką dokumentację.

Obowiązkowe elementy

Obowiązkowe elementy dokumentacji grupowej, przedstawiającej działalności całej grupy, to m.in. opis struktury organizacyjnej i zarządczej grupy, działalności grupy i jej struktury geograficznej, polityki cen transferowych, istotnych wartości niematerialnych, sytuacji finansowej podmiotów powiązanych oraz porozumień zawartych w ramach grupy.

Najbardziej problematyczną i istotną kwestią z perspektywy dokumentacji grupowej może być przygotowanie opisu wartości niematerialnych. Taki opis musi przedstawiać istotne wartości niematerialne, zarówno posiadane i wykorzystywane, jak też dopiero tworzone i rozwijane. W ramach tego opisu trzeba ująć informacje dotyczące właścicieli prawnych i ekonomicznych oraz wymienić wszystkie istotne porozumienia zawarte pomiędzy podmiotami w grupie. Informacje te będą o tyle istotne, że wartości niematerialne są kluczowym obszarem ostatnich kontroli prowadzonych przez organy podatkowe. Równie ważnym elementem dokumentacji grupowej, cieszącym się dużym zainteresowaniem fiskusa w Polsce, jak w innych krajach OECD, będzie przedstawienie opisu dokonanych restrukturyzacji w grupie.

Różnice w przepisach

Wprowadzenie do polskich przepisów dokumentacji grupowej jest następstwem prac OECD w ramach BEPS Action Plan 13. Pomiędzy polskimi regulacjami a rekomendacjami OECD występują jednak pewne rozbieżności. Polskie regulacje wymagają bowiem przedstawienia szerszego zakresu elementów, tj. opisu struktury zarządczej oraz informacji dotyczących zmian właściciela prawnego lub ekonomicznego wartości niematerialnych. Dla polskich podatników, może to oznaczać, że nawet po otrzymaniu od zagranicznej spółki dokumentacji grupowej, nie będzie ona spełniała wszystkich ustawowych wymagań i będzie wymagała uzupełnienia o dodatkowe elementy.

Kwestie nierozstrzygnięte

Z dokumentacją grupową wiąże się również kilka wątpliwości, na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi. Najbardziej istotna kwestia dotyczy sytuacji, gdy zagraniczna spółka matka nie będzie miała w ogóle obowiązku złożenia dokumentacji grupowej. W takim przypadku za przygotowanie takiej dokumentacji będzie odpowiadać jedna ze spółek córek, zobligowana krajowymi przepisami. Trudnością będzie zapewne brak danych do sporządzenia kompletnej dokumentacji. Ponadto, w takiej sytuacji powstaje wątpliwość czy spółka matka udostępnieni wszystkie dane i który podmiot z grupy będzie ponosił odpowiedzialność w przypadku niekompletnej dokumentacji grupowej.

Inna problematyczna kwestia dotyczy języka, w którym będzie musiała być sporządzana dokumentacja grupowa. Polskie przepisy nie precyzują tej kwestii. Mając jednak na uwadze dotychczasowe preferencje polskich organów podatkowych, zapewne wystąpi konieczność tłumaczenia na język polski.

Magdalena Marciniak

– doradca podatkowy, szef Zespołu Cen Transferowych w MDDP

Adrian Mroziewski

– doświadczony konsultant w Zespole Cen Transferowych w MDDP

PARTNER