Wady decyzji, które nie są istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ, można sprostować. Należą do nich błędy i omyłki organu. Ich istota polega na tym, że w decyzji wyrażono coś, co oczywiście jest niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ. Oczywistość błędu wynika z jego natury lub z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy innymi okolicznościami.

W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ujęty został odmienny kilometraż dwóch przejść dla zwierząt niż określony w części graficznej raportu środowiskowego – załącznika do wniosku (przesunięcie odpowiednio o 20 i 250 metrów). Decyzję sformułowano nieadekwatnie do żądania strony, a z postępowania wyjaśniającego wynikało, że organ administracji miał wolę wydania decyzji zgodnie z wnioskiem inwestora. Jedynie omyłkowo zawarł w decyzji mylne oznaczenie lokalizacji dwóch przejść dla zwierząt, bowiem przepisał je z postanowienia uzgadniającego, zamiast uwzględnić parametry tych lokalizacji uwidocznione w części graficznej raportu środowiskowego. W orzecznictwie sądowym takie bezwiedne działanie organu traktowane jest jako oczywista omyłka.

Błąd w zakresie wskazania lokalizacji dwóch spośród kilkudziesięciu różnych obiektów na odcinku drogi o długości około 80 km można uznać za niemający istotnego wpływu na treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Istotą sporządzania raportu i prowadzenia postępowania środowiskowego jest m.in. zidentyfikowanie i określenie obszarów chronionych, w tym wskazanie korytarzy (pasów terenu), w jakich poruszają się zwierzęta. Zatem odmienne wskazanie kilometrażu dla danego obiektu, różniące się w sposób marginalny od pozycji wskazanej w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a jednocześnie zgodne z treścią załącznika do wniosku o jej wydanie, powinno być ocenione jako błąd nieistotny podlegający sprostowaniu.

Mirella Lechna, radca prawny, wspólnik w kancelarii Wardyński i Wspólnicy