Zastaw rejestrowy zabezpiecza wierzytelność pieniężną wyrażoną w złotych lub w walucie obcej. Może zabezpieczyć nawet dwie lub więcej wierzytelności, jakie wynikają z umów przysługujących jednemu wierzycielowi. Określa je umowa zastawnicza. Zabezpieczy on również odsetki, roszczenia uboczne, wskazane przez strony w umowie zastawniczej oraz koszty zaspokojenia zastawnika, które mieszczą się w sumie wymienionej we wpisie zastawu. Wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym podlega zaspokajaniu z przedmiotu tego zastawu. Ma przy tym pierwszeństwo przed innymi wierzytelnościami.

Zasady zabezpieczania roszczeń zastawem rejestrowym zmieniają się od 11 stycznia 2009 r. Wchodzą wówczas w życie przepisy ustawy z 5 września 2008 r. o zmianie ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. nr 180, poz. 1113). Znowelizowały one ustawę z 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz.U. nr 149, poz. 703 ze zm.).

Wprowadzone zmiany uprościły postępowanie rejestrowe. W tym celu ograniczyły sądowe badanie wniosków o wpis zastawu do rejestru zastawów. Zostały też zmienione ograniczenia podmiotowe po stronie wierzycieli. Od 11 stycznia 2009 r. zastaw rejestrowy będzie mogła ustanowić nawet osoba fizyczna, ponieważ znowelizowane przepisy usunęły dotychczasową zamkniętą listę wierzycieli, którzy mają prawo zaspokoić swoje wierzytelności zastawem rejestrowym. Uproszczono zasady określania zabezpieczonej wierzytelności oraz przedmiotu zastawów.

Zobacz pełną treść artykułu - Tygodnik Prawa Gospodarczego w eGP