Możliwość utworzenia punktu aptecznego jest ustawowo ograniczona tylko do terenu wiejskiego, pod warunkiem że nie jest tam prowadzona apteka ogólnodostępna.
W rozumieniu art. 70 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. nr 45, poz. 271 z późn. zm.) punkt apteczny może prowadzić osoba fizyczna, osoba prawna, a także niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego. Osobą odpowiedzialną za prowadzenie punktu jest kierownik, którym powinien być farmaceuta z rocznym stażem lub technik farmaceutyczny, posiadający trzyletni staż pracy w aptekach ogólnodostępnych.
Niższe koszty
Sama nazwa punkt apteczny to pojecie węższe niż apteka. Konieczność ich istnienia jest spowodowana między innymi względami ekonomicznymi. Apteka ogólnodostępna w większości przypadków nie miałaby bowiem ekonomicznej racji bytu na obszarze wiejskim, a samo utworzenie i prowadzenie punktu aptecznego to niewątpliwie znacznie mniejsze koszty. Należy dodać, że przepisy prawa farmaceutycznego nie regulują wprost pojęcia teren wiejski. Jego określenie jest możliwe na podstawie przepisów innych aktów prawnych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.