Korzystne zmiany do kodeksu cywilnego wprowadziła nowelizacja z 23 października 2008 r. Najem zawarty między przedsiębiorcami na czas dłuższy niż trzydzieści lat po upływie tego terminu będzie traktowany tak, jakby umowa była zawarta na czas nieoznaczony.

Umowa zawarta na czas oznaczony dłuższy niż rok powinna zostać zawarta na piśmie. Gdyby ta forma nie została dochowana, to wówczas przyjmuje się, że zawarto ją na czas nieokreślony.

W umowie najmu wynajmujący oraz najemca ustalają: okres, na jaki został wynajęty lokal użytkowy, wysokość czynszu oraz termin płatności. Gdyby ten termin nie został wskazany, to wówczas czynsz płacony jest z góry. Przy umowie najmu zawartej na czas nieprzekraczający miesiąca powinien zostać uiszczony z góry za cały ten okres.

Natomiast w pozostałych przypadkach, gdy umowę zawarto na czas oznaczony dłuższy niż miesiąc lub na czas nieoznaczony, powinien być płacony miesięcznie, do dziesiątego dnia miesiąca.

Trudniej jest też wypowiedzieć najem na czas określony. Niedopuszczalne jest wcześniejsze wypowiedzenie jej wówczas, gdy strony takiej możliwości nie przewidziały w umowie i nie określiły, w jakich przypadkach dopuszczalne jest wcześniejsze wypowiedzenie.

Dlatego przedsiębiorcy wynajmujący lokale użytkowe uważają za korzystne zmiany wprowadzone ustawą z 23 października 2008 r. do kodeksu cywilnego. Nowe przepisy stanowią, że najem zawarty między przedsiębiorcami na czas dłuższy niż trzydzieści lat po upływie tego terminu będzie traktowany tak, jakby umowa była zawarta na czas nieoznaczony. Natomiast wcześniej najem zawarty na czas dłuższy niż dziesięć lat po upływie tego terminu poczytywany jest za zawarty na czas nieoznaczony.

Podmioty, które już na nowych zasadach będą wynajmowały lokale użytkowe na czas oznaczony krótszy niż 30 lat, w umowie mogą zawrzeć katalog okoliczności, które umożliwią wcześniejsze jej rozwiązanie. Jednak mają też prawo zawrzeć umowę, która nie zawierałaby takich okoliczności, i wówczas nie będzie możliwe wcześniejsze wypowiedzenie takiej umowy.