Innowacyjne firmy liczą, że samorządy wybiorą ich projekty.

– Nasza technologia jest alternatywą. Instalacja nie ma komina i nie emituje CO₂ jak tradycyjna spalarnia. Zakład nie hałasuje ani nie wydziela zapachu, nie zużywa też prądu, bo sam go produkuje – mówi Daniel Bandachowicz, prezes EnergoPlasmy. Jak twierdzi, instalacje plazmowe wyróżniają się również tym, że mogą być instalowane zarówno w dużych, jak i małych miastach i są bardziej ekonomiczne niż tradycyjne spalarnie.

Od czerwca 2008 r. metoda plazmowa jest drugą – oprócz tradycyjnych spalarni – technologią utylizacji odpadów uznaną w Unii.

Zwolennicy najnowszych technologii utylizacji odpadów przekonują, że mają one jeszcze jedną ważną zaletę: przy okazji wytwarzane są ciepło, energia elektryczna oraz inne produkty.

– Z jednej tony odpadów komunalnych uzyskujemy 1,2 MW energii elektrycznej, 300 l czystej wody, zdatnej do picia, 15 kg soli i 5 kg metali ciężkich. Dodatkowo powstaje szlaka, z której mogą powstać materiały izolacyjne – tłumaczy Daniel Bandachowicz.

Andrzej Kobryń, przedstawiciel Enerkemu w Polsce, podkreśla, że gaz otrzymany z utylizacji może być wykorzystany np. w silnikach gazowych, kotłach czy nawet produkcji biopaliw II generacji.

OPINIA

Tadeusz Pająk

pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry Energetyki i Ochrony Środowiska AGH w Krakowie

Aktywność firm, które propagują nowe, alternatywne metody termicznego przekształcania odpadów, jest duża. Szczególnie teraz, gdy realizowanych jest 12 projektów budowy spalarni w Polsce. Nowe metody można nazwać technologiami jutra, bowiem trzeba nad nimi jeszcze popracować. Natomiast my potrzebujemy technologii na dziś. Rozwiązaniem są więc konwencjonalne metody. Ryzyko inwestycyjne jest znikome, a efekty są bardzo dobre. W przypadku nowych technologii nie możemy mówić o dojrzałości technicznej. Ryzyko wdrożenia na polskim rynku jest więc wysokie.

W przyszłości jednak zastosowanie plazmy będzie mogło mieć duże znaczenie, m.in. ze względu na wysoką sprawność produkcji.