Okres spowolnienia gospodarczego powoduje większe zainteresowanie banków poszukiwaniem oszczędności kosztowych, które mogą pozytywnie wpływać na zwiększenie ich rentowności, a tym samym na lepsze wyniki finansowe. Należy jednak pamiętać, że banki jako instytucje zaufania publicznego podlegają dość restrykcyjnym wymogom nadzorczym. Nadzór nad poprawnym funkcjonowaniem tych podmiotów wynika z troski ustawodawcy o bezpieczeństwo powierzonych bankom przez ich klientów środków. Outsourcing usług bankowych unormowany jest w art. 6a–6d prawa bankowego. W świetle obowiązujących regulacji bank może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie wyłącznie w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych na podstawie umowy agencyjnej polegającego m.in. na zawieraniu i zmianie umów rachunków bankowych według wzoru zatwierdzonego przez bank; zawieraniu i zmianie umów kredytu na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy; zawieraniu i zmianie umów kredytu konsumenckiego; przyjmowaniu wpłat, dokonywaniu wypłat oraz obsłudze czeków związanych z prowadzeniem rachunków bankowych przez ten bank; czy też dokonywaniu wypłat i przyjmowaniu spłat udzielonych przez ten bank kredytów i pożyczek pieniężnych.

Ponadto bank może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu wykonywanie wyłącznie czynności faktycznych związanych z działalnością bankową. Czynności faktyczne, o których mowa, nie posiadają jednoznacznej definicji legalnej. Wskazuje się, że zakres czynności faktycznych, których wykonywanie bank może powierzyć przedsiębiorcy, nie został w jakikolwiek sposób ograniczony na gruncie regulacji prawnych. Istotne jest to, że zlecane podmiotom zewnętrznym czynności faktyczne muszą być funkcjonalnie związane z działalnością bankową.

Jarosław Chałas, partner zarządzający Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy