Prąd znów droższy

Pilotażowe instalacje CCS są bardzo drogie i zmniejszają sprawność przetwarzania węgla na prąd, bo żeby działać same, potrzebują mnóstwo energii elektrycznej.

– Koszt inwestycyjny instalacji CCS szacuje się na około 900 euro na 1 KW mocy, czyli na 900 mln euro w przypadku węglowego bloku energetycznego o mocy 1000 MW – mówi Bolesław Jankowski z zarządu firm EnergSys.

Dzisiaj zastosowanie technologii CCS na skalę przemysłową oznaczałoby niemal podwojenie kosztów inwestycji, bo budowa elektrowni o mocy 1000 MW bez CCS to koszt około 1,5 mld euro. Na skalę przemysłową jednak tych technologii się nie stosuje. Specjaliści oceniają, że będzie to możliwe dopiero po 2020 roku.

– Koszt wychwycenia CO₂ powoduje wzrost ceny energii elektrycznej o 60–90 proc. zależnie od technologii – mówi dyrektor Jacek Piekacz.

Koszty CCS dodatkowo podnoszą wydatki na składowanie CO₂ pod ziemią. Ministerstwo Środowiska w ocenie skutków regulacji projektowanej ustawy nie próbuje wycenić, ile to może kosztować. Powołując się na dane Komisji Europejskiej wskazuje tylko, że w Polsce można by tłoczyć rocznie pod ziemię 70–90 mln ton CO₂, a koszty stosowania technologii CCS, też za KE, określa na 30–50 euro za 1 tonę składowanego CO₂. Ocena generalna jest zaś taka, że przy podanych parametrach stosowanie technologii CCS może kosztować Polskę 2,1–4,5 mld euro rocznie.

Z ekonomicznego punktu widzenia stosowanie tej technologii byłoby zasadne, gdyby było tańsze niż zakup uprawnień do emisji CO₂. W terminie możliwego komercyjnego zastosowania CCS, po 2020 roku, elektrownie, które obecnie dostają uprawnienia do emisji za darmo, mają je kupować w 100 proc. na aukcjach.

Dziesięć ustaw do zmiany

Po to, żeby podziemne składowanie CO₂ stało się możliwe na skalę przemysłową, Sejm będzie musiał wykonać olbrzymią pracę legislacyjną. Zmiany wymaga prawo geologiczne i górnicze oraz dziewięć innych ustaw, m.in. prawo energetyczne i ustawa o odpadach. Na przeprowadzenie tych zmian zostało tylko 1,5 roku.