Do stosowania przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych zobowiązane są w szczególności podmioty udzielające zamówień w celu wykonywania jednego z rodzajów działalności, o której mowa w art. 132 tej ustawy (zamówienia sektorowe). Jak wynika natomiast z przepisów art. 3 ust.1 pkt 1–3a, w związku z art. 3 ust.1 pkt 4 wspomnianej ustawy podmioty, które mogą wywierać dominujący wpływ na podmiot udzielający zamówień sektorowych, to: jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, inne, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz wskazane podmioty prawa publicznego albo związki powyższych podmiotów. Można z tego wnosić, że krąg podmiotów dominujących został ograniczony do podmiotów polskich.

Z drugiej jednak strony, zwłaszcza w świetle prawa wspólnotowego, pojawia się wątpliwość, czy polski podmiot prywatny, na który dominujący wpływ wywiera podmiot publiczny z innego państwa członkowskiego UE, również podlega przepisom ustawy – Prawo zamówień publicznych. Na tak postawione pytanie należy w mojej ocenie odpowiedzieć twierdząco. Mimo bowiem braku wyraźnego wskazania w polskiej ustawie, że za podmioty publiczne uznaje się także podmioty z innych państw członkowskich UE, taki wniosek wyprowadzić można z definicji instytucji zamawiającej w rozumieniu dyrektyw wspólnotowych w zakresie zamówień publicznych. W konsekwencji, w drodze prowspólnotowej wykładni przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych, uznać należy, że jeżeli podmiotem wywierającym dominujący wpływ na podmiot prywatny wykonujący działalność sektorową w Polsce jest podmiot z innego państwa członkowskiego, wyczerpujący przesłanki instytucji zamawiającej w rozumieniu dyrektyw wspólnotowych, to przepisy polskiej ustawy mają w tym przypadku zastosowanie, mimo braku wyraźnego przewidzenia tego przypadku w polskich przepisach.

Mirella Lechna, radca prawny, wspólnik w kancelarii Wardyński i Wspólnicy