Istotne szczegóły

Ważny jest zakres umowy: czy jest to sama tylko umowa OC za produkt, która gwarantuje poszkodowanym przez niebezpieczny produkt wypłatę odszkodowań, np. za uszczerbki na zdrowiu, czy też OC za produkt z opcją dodatkową wycofania produktu.

– Ulokowanie w jednym towarzystwie umowy ubezpieczenia OC za produkt oraz kosztów wycofania produktu z rynku może wyeliminować ewentualną pokusę przerzucania się roszczeniami. Nieściągnięty z rynku wadliwy produkt najczęściej skutkuje serią szkód osobowych, więc zaczynają się roszczenia z polisy OC – mówi Weronika Chmielewska.

A trzeba pamiętać, że wszystkie umowy OC za produkt standardowo wyłączają koszty wycofania produktu z rynku. Trzeba więc pomyśleć o jej rozszerzeniu.

– Może to być klauzula rozszerzająca zakres z jedną sumą gwarancyjną lub odrębna umowa – mówi Weronika Chmielewska.

Ważne są definicje, np. czy produkt będzie wycofany tylko od klienta końcowego, np. właścicieli samochodów, czy od też dystrybutorów.

– Zdarzają się zapisy ograniczające odpowiedzialność towarzystwa tylko do wycofania nakazanego przez polskie organy, czyli UOKiK. A powinien to być każdy uprawniony organ, w tym zagraniczny, jeśli wyroby trafiają za granicę – mówi Weronika Chmielewska.

Warto zastanowić się, czy ochrona ma obejmować produkty już znajdujące się na rynku, czy tylko wprowadzane po zawarciu umowy z ubezpieczycielem.

– Przede wszystkim jednak ważne jest negocjowanie możliwie szerokiego katalogu kosztów, jakie mogą być pokryte w związku z akcją nawrotową – mówi Weronika Chmielewska.

Do podstawowego zakresu należą koszty ogłoszeń w prasie, radiu i telewizji, koszty transportu, zatrudnienia dodatkowych osób, dodatkowe wynagrodzenie pracowników ubezpieczającego, magazynowanie produktów.

– Polisy recall występują w dwóch postaciach: wycofanie własne (first party recall) i wycofanie przez osobę trzecią (third party recall) – mówi Sylwia Kozłowska.

Wyjaśnia, że z wycofaniem własnym będziemy mieli do czynienia w odniesieniu do producentów produktów finalnych, podczas gdy producenci komponentów powinni zainteresować się zarówno pierwszym, jak i drugim typem polisy, choć częściej będziemy mieli do czynienia z tym drugim.

ZE STRONY PRAWA

● Podstawą prawną funkcjonowania systemu Rapex jest Dyrektywa 2001/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 3 grudnia 2001 r. w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów.

● Głównym celem funkcjonowania systemu jest zapewnienie szybkiej wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją Europejską na temat produktów stwarzających zagrożenie oraz środków podjętych w danym kraju, by wykluczyć lub ograniczyć ich wprowadzanie na rynek, a także ewentualnie użytkowanie.

● Rapex obejmuje wszystkie produkty nieżywnościowe przeznaczone dla konsumentów oraz takie, co do których istnieje prawdopodobieństwo, że mogą być przez nich użyte.

● Rejestr nie zawiera informacji na temat środków farmaceutycznych, wyrobów medycznych, pasz ani żywności – ta ostatnia grupa posiada własny system (RASFF).